Met mijn ogen
GKJ (Geweldige Kleinzoon Jelte) troostte zijn kleine zusje op het Kinderdagverblijf. Zijn vader vraagt aan hem hoe hij dan had gezien dat zijn zusje huilde. Want hij is meestal op de eerste verdieping en zijn zusje beneden. Het geweldige antwoord is: “dat zie ik met mijn ogen, papa”. Mooi. Geen speld tussen te krijgen.
Met onze ogen zien we inderdaad alles. En dat is in eigen dorp Weerdinge alleszins de moeite waard. Hoe vaak kijken we niet om ons heen en zeggen: “wat wonen we hier mooi”. Er valt veel te zien: het glooiende landschap, de mooie boerderijen, en de bossen die elk seizoen weer van kleur veranderen. En wat te denken van alle dieren om ons heen: het eekhoorntje, de reeën, de enkele wolf, de uilen die ons ’s nachts wakker fluiten en alle andere vogels.
En dan te bedenken dat hier al eeuwen mensen wonen. Anders dan in het veel jongere Nieuw-Weerdinge, lopen in Weerdinge de mensen al meer dan 1200 jaar rond. Een boeiende geschiedenis waar je een boek over zou kunnen schrijven. En dat is dan ook gebeurd. In een uitverkocht dorpshuis wordt met trots het boek over de geschiedenis van Weerdinge gepresenteerd. Het is altijd leuk om als burgemeester het eerste boek te mogen ontvangen. Maar een mooi boek over je eigen woonplaats is natuurlijk helemaal leuk.
Hoogleraar Theo Spek houdt een boeiende lezing over de eeuwenoude geschiedenis van het dorp. Het was er al heel vroeg een drukte van belang: “de Randstad van de Prehistoriën”. Na verloop van tijd werden de eerste 10 boerderijen gebouwd. Met wat speurwerk worden de locaties ontdekt. Verrassenderwijs blijkt het dorp oorspronkelijk twee brinken te hebben gehad.
Daarna is het tijd om het boek te ontvangen. Het trio schrijvers heeft er zo’n 12 jaar aan gewerkt. In mijn dankwoord vraag ik dan ook een groot applaus voor deze volhoudende dorpsbewoners. Ze krijgen een staande ovatie. Het is een enorm monnikenwerk geweest om al die informatie te verzamelen. En daar moet dan ook nog een handzaam boek van worden gemaakt. Uitgeverij Drenthe was daarbij heel behulpzaam. Het rijk geïllustreerde boek gaat onder andere over het landschap, de boerderijen, de middenstand en diverse markante Weerdingers. Zo wordt er weer een hoofdstuk toegevoegd aan de rijke geschiedenis van het leven op De Hondsrug.
We zingen het ‘Weerdinger volkslied’: “Het Weerdinger dorp is zo mooi, daar zorgen de mensen wel voor (…)/Het Weerdinger leven is geven, aan elkaar”.
De volgende dag doe ik een hardlooprondje om Weerdinge. En dan zie ik het weer met mijn eigen ogen: het is hier al eeuwen prachtig.
Het boek “Van Waerdingh tot Weerdinge, 1367-2025” is voor slechts 25 euro te koop in de boekhandel