Lieke
Seth (13) staat te glunderen aan de rand van het voetbalveld van FC Emmen. Vandaag staat hij in het middelpunt van de belangstelling. Ik maak het feestje compleet. Seth was diep onder de indruk van het verhaal van zijn leraar Duits. Dat is op zich al opmerkelijk, want jongens van 13 zijn in de regel van veel dingen onder de indruk (meisjes en zo), maar niet van een leraar.
Zijn leraar had echter wel een heel aangrijpend verhaal. Hij verloor met zijn vrouw hun 2-jarig dochtertje Lieke aan ’sepsis’, een bloedvergiftiging. Seth vond dat zo erg dat hij bedacht dat er geld moest komen voor onderzoek naar deze levensgevaarlijke ziekte. Daarvoor haalde hij overal lege flessen op. Het statiegeld bracht hij naar zijn leraar.
Iedereen was diep onder de indruk van deze actie. Ik vertel Seth dat we dat ook mooi vinden bij FC Emmen Naoberschap, de maatschappelijke stichting van FC Emmen. Daarom mag ik hem de Naoberschap-award uitreiken. Dat is een nieuwe prijs voor iemand die zich op een bijzondere manier verdienstelijk heeft gemaakt in de samenleving. Ik zie zijn pretoogjes stralen. Hij heeft een van de belangrijkste levenslessen al geleerd: het is mooi om iets te betekenen voor een ander.
De wedstrijd die een uurtje later begint staat in het teken van Lieke. Op alle 8.000 stoeltjes ligt een polsbandje met de tekst: Stichting voor Lieke: weet wat Seps(is). Even later ontvang ik met de directeur van FC Emmen de ouders van Lieke. De ingeschonken koffie blijft onaangeroerd. Ademloos luisteren we naar het verhaal.
Hoe een mooi gezond meisje binnen twee uur doodziek wordt en uiteindelijk overlijdt. De nachtmerrie voor elke (groot)ouder. Ik hou het maar net droog als ik aan GKJ denk (Geweldige Kleinzoon Jelte). Hij is even oud als Lieke. Ze hadden ongetwijfeld leuk met elkaar kunnen spelen. Stel je voor dat er zoiets met hem zou gebeuren. Dat is de ergste nachtmerrie die je je kan voorstellen. Gruwelijk.
De ouders van Lieke zetten hun enorme verdriet om in een actie. Die is erop gericht om iedereen alert te maken op deze sluipmoordenaar. Daarvoor is geld nodig, maar ook het goede verhaal aan artsen, die tijdig deze ziekte moeten herkennen. Na het indringende gesprek wens ik de ouders een beetje machteloos alle sterkte toe. Dan gaan we toch maar de tribune op. Daar liggen de polsbandjes die de supporters vandaag aan het denken zetten. Voor de wedstrijd wordt een ontroerend filmpje getoond, waarin Seth ook nog voorkomt.
Ik doe alsof ik een beetje verkouden ben. Emmen wint de wedstrijd. Ik ben stapelgek op voetbal, maar deze keer heb ik mijn gedachten er niet bij. Meer informatie over de stichting staat op: www.voorlieke.nl(externe link).