Hij komt
Op mijn werkkamer stond jaren een foto van een Sinterklaasintocht. Het moet ergens in Aa en Hunze zijn geweest, waar ik op 1 dag op vijf plaatsen Sinterklaas verwelkomde. De Sint ging in een straf tempo de dorpen af. Aan het eind van de dag kon ik geen Sinterklaasliedje meer horen. Op de foto zit neefje Hidde op mijn nek. Hij vond het maar wat spannend. Als ik hem nu op mijn nek zou nemen, zou ik meteen naar een revalidatie-oord kunnen. Want het neefje is inmiddels langer dan ik ben.
Zaterdag staan we met een grote groep mensen de Sint in Emmen op te vangen. Dat doe ik onder andere samen met de nieuwe kinderburgemeester. Julia vindt het ook een beetje spannend. Maar dit is wel een natuurtalentje. We hebben al gauw de grootste pret, en dat helpt. Als ik snel tel, heb ik Sinterklaas zeker een kleine twintig keer ontvangen. Na Corona ben ik de tel een beetje kwijtgeraakt. Maar ondanks de herhaling blijft het leuk.
De discussie over de kleur van Piet is gelukkig achter de rug. De Sinterklaas= comités kiezen overwegend voor anders gekleurde Pieten. Daar mag je van alles van vinden. Maar de burgemeester is al lang blij dat we een gezellige Sinterklaasintocht kunnen hebben zonder inzet van politie.
Bij het Noorderplein is ook GKJ (Geweldige Kleinzoon Jelte). Ik moet net als Sinterklaas alle kinderen te vriend houden, maar dit is wel heel speciaal. Het is zijn eerste intocht. En hij kijkt zijn ogen uit. Zoals veel peuters op 2-jarige leeftijd komt er dan geen woord meer uit (terwijl ze je de andere tijd de oren van het hoofd kletsen).
Daar komt de Sint al aan. Het Sinterklaas-comité heeft er weer een geweldig spektakel van gemaakt. Al jaren zetten vele vrijwilligers zich vol in voor een leuk feestje. Dit jaar gaat het weer net anders dan in voorgaande jaren. De Sint maakt met een groot gezelschap een wandeling langs diverse podia in het centrum. Een stukje overbruggen we met ‘de boot’ (dat er geen water in het centrum is, merkt geen kind).
Het wordt weer een schitterend feestje. Prachtig om al die gespannen koppies te zien. De Sint heeft voor iedereen wel een aardig woordje. En er worden weer heel veel foto’s gemaakt.
GKJ kijkt zijn ogen uit. Je maakt wat mee op zo’n leeftijd. Wat zou er in dat zwijgende lieve koppie rondgaan? Wat is dit nu weer? Daar heeft mama niets over gezegd. En wat doet opa de hele tijd met zo’n rare ketting om? We gaan samen met de Sint op de foto. En ik weet zeker dat die foto nog heel lang op een mooi plekje staat.

