Andere tijden
Tien jaar geleden was ik als burgemeester van Aa en Hunze bij de opening van het Atlas-theater. Ik was direct onder de indruk van het gebouw. Alleen mijn leuke buurvrouw in de zaal wist dat ik vlak daarvoor had gesolliciteerd om burgemeester in deze mooie gemeente te worden. Drie maanden later kreeg ik het verlossende telefoontje dat de keus op mij was gevallen.
Atlas maakte zijn belofte in tien jaar meer dan waar. Wat hebben we er vaak prachtige voorstellingen gezien. En om maar twee misverstanden uit de weg te ruimen: de burgemeester koopt zijn kaartjes zelf. En de ‘vaste plekken’ op rij 8 zijn alleen maar bedoeld omdat ik er snel tussenuit kan bij onraad, zonder andere mensen te storen.
En dan ineens blijkt de grote zaal onbruikbaar door een gesprongen leiding. Bakken water stromen een hele nacht vanaf het hoge plafond naar beneden. Het is een ravage. De jubileumviering ‘Tien jaar Atlas’ moet worden verplaatst. Pas eind van dit jaar kunnen we er weer terecht.
Gelukkig zijn er wat alternatieven. Zo kijken we met GKJ (Geweldige Kleinzoon Jelte) naar een voorstelling van Dikkie Dik. Die is verplaatst naar de kleine zaal. Maar daarom is het niet minder spannend. Hij zit een uur lang ademloos te kijken. We hadden het met een kaartje minder kunnen doen, want hij zit de hele voorstelling bij beppe op schoot. Na afloop gaan we nog even de dierentuin in, waar hij weer het hoogste woord heeft (“Dikkie Dik was stout en toen moest ze even naar buiten”).
En ook de première van de film over Vincent van Gogh moet worden verplaatst. We gaan voor de verandering naar de Tamboer in Hoogeveen. Zo raar is dat nou ook weer niet. Want Vincent kwam in 1883 eerst in Hoogeveen aan. We zien een boeiende film over zijn Drentse periode. Overigens ontdekten we in de herfstvakantie in het Van Gogh Museum in Amsterdam dat de Drentse periode nu wel wordt benoemd.
Tenslotte zagen we buiten Atlas ook nog een mooie voorstelling in een ‘huiskamer’. Herman Hemmen (hij nadert de 80) organiseert al jaren met veel plezier concerten en optredens in zijn eigen huis in Nieuw Amsterdam. We luisterden in de “Literaire Salon“ met veel plezier naar fijne gedichten en liederen. Zoals dat schitterende en hoopvolle “Andere tijden” van Bob Dylan in een vertaling van Lennart Nijgh: “jullie mooie verleden was bloedig en laks/we zullen die fouten vermijden/en de man bovenaan is de laagste van straks/want er komen andere tijden”.
Het is op andere plekken dan het Atlas even fijn behelpen. Maar er komen andere tijden: in januari vieren we het uitgestelde verjaardagsfeestje van een van de mooiste theaters van Nederland.

