Spraakwater

Het moet ergens in de jaren negentig zijn geweest. Ik moest weer eens een verhaal houden over onderwijs aan kinderen die extra zorg nodig hebben. Het was ergens in een kerk achter Steenwijk. In die tijd hield ik zoveel spreekbeurten dat ik de exacte plaats na een maand alweer kwijt was. De koster van de kerk vroeg of ik ook wat water wilde. “Ja, een beetje spraakwater is altijd wel fijn, “zei ik vlot. Ik startte mijn verhaal voor een volle kerk. Na tien minuten kreeg ik een beetje droge mond. Geroutineerd nam ik een slokje uit het glaasje dat de koster had neergezet. Het kostte mij moeite om het niet meteen weer uit te spugen. De koster had het spraakwater wel heel letterlijk opgevat. Nu dronk ik met mijn vader wel eens een borreltje, maar dit was de eerste keer dat ik tijdens werktijd alcohol nuttigde. Bovendien moest ik ook nog rijden. “En,” vroeg de vrolijke koster knipogend na afloop, “was het spraakwater goed”?
Al die spreekbeurten verveelden nooit. Het thema ‘zorg voor de kinderen’ bleef mij boeien. En ik leerde iets waar ik de rest van mijn leven veel plezier aan beleef: spreken voor groepen.
Zo moest ik de afgelopen week een verhaal houden in een volle Grote Kerk. De meeste toehoorders waren bewoners van het centrum. Zij waren uitgenodigd door de ‘Erkende Overleg Partner Centrum’. Ik heb veel bewondering voor deze vrijwilligers. Ze zetten zich met veel energie in om onder andere de centrumplannen met de gemeente te bespreken. Dat levert ze niet altijd applaus op, al is het maar omdat je het niet iedereen naar de zin kan maken. Ik vertel over mijn eerste ervaringen als burgemeester en als inwoner die vaak en graag in het mooie Centrum loopt. Daarna mogen twee van onze ambtenaren de inwoners bijpraten over het Mensenpark. Dat doen ze goed.
De dag daarop ben ik in Café Groothuis. Daar is de Vastgoedsociëteit aanwezig. Dat is een leuke verzameling van mensen die wat doen met vastgoed: projectontwikkelaars, bankiers, advocaten, notarissen etc. Ik word welkom geheten door Herman Idema, die deze club heeft opgezet. Hij is gelukkig weer op de been na een nare hartkwaal. Ik mag een verhaal houden over de economische stand van Emmen. Het voordeel van zo’n spreekbeurt is dat ik al heel wat inleidingen heb mogen houden voor de diverse bedrijvenclubs in de gemeente. Versterking van de economie en behoud van de werkgelegenheid zijn heel belangrijk in Emmen.
En de volgende avond mag ik het woord voeren in een stampvol Downies en Brownies. Normaal is dit met Twessers een van de leukste plekjes in het centrum waar je lekkere koffie kan drinken. Nu zijn de winkeliers van het Oude Centrum het publiek. Dan helpt het dat we privé al heel wat inkopen hebben gedaan in dit leuke deel van het Centrum. Ik vertel over de plannen voor het hele Centrum en de nieuwe inrichting van dit deel in het bijzonder.
Het ging drie keer heel behoorlijk. Ook zonder spraakwater.