´Ik ben trots op mezelf'

Tanja Stuiver

Toen haar ex-man verdween, bleef Tanja met twee kleine kinderen en schulden achter. Van haar baan in de zorg kon ze niet rondkomen. De schulden stapelden zich snel op.

“Mijn man had schulden voordat ik hem kende. Dat bedrag liep behoorlijk op toen de gemeente erachter kwamen dat hij zwart werkte terwijl hij een uitkering had. Daarnaast waren er schulden bij de energiemaatschappij, zorgverzekering, belastingdienst, telefoonprovider, noem maar op. Op een bepaald moment heb je gewoon geen geld meer. Dan leef je een tijdje op de pof en vul je het ene gat met het andere. Maar dat gaat natuurlijk niet lang goed.”

Dichte deur

Haar man vertrok met de noorderzon en Tanja stond er alleen voor. Ze vroeg een uitkering aan en van het voorschot betaalde ze een deel van de huur. De rest komt zo snel mogelijk, zei ze tegen de huurbaas. Maar toen ze op een ochtend met haar jongste zoon terugkwam van school, stond ze voor een dichte deur. Het slot van de voordeur was vervangen.

“Ik was zó boos! Ik ben verhaal gaan halen bij de huurbaas. Dat liep uit de hand, er kwam politie aan te pas. Toen mocht ik mijn huis in om wat spullen te pakken, daarna ben ik met de kinderen naar mijn moeder in Nieuw-Amsterdam gegaan. Ik vond het vooral erg voor mijn oudste zoontje. Hij begreep totaal niet waarom hij niet meer naar zijn eigen kamertje mocht. Het was een traumatische ervaring.”

Negen maanden woonde Tanja met haar kinderen bij haar moeder. “Het was natuurlijk fantastisch dat we bij m’n moeder terecht konden, maar ik schreef me direct in voor een huurwoning in het dorp. Toen we deze woning mei 2014 kregen toegewezen, huilde ik van blijdschap.” 

Actie

In haar nieuwe woning kreeg Tanja een uitkering van de gemeente. Een deel ervan werd ingehouden vanwege de schulden. Ook de andere schuldeisers wisten haar nu weer te vinden. “Vanaf het moment dat ik een eigen woning kreeg, was ik weer in beeld. Tegelijkertijd moest ik vaste lasten gaan betalen. Toen wist ik dat ik in actie moest komen. Voor mezelf, maar vooral voor de kinderen, want we hadden nu eindelijk weer een eigen plek en die wilde ik per se houden.”

Tanja zocht hulp. “Ik had totaal geen overzicht meer, ik kwam er alleen niet meer uit. Via internet vond ik een bewindvoerder in Emmen. De enige voorwaarde was dat ik een inkomen had. Dat had ik, want ik had een uitkering.” De bewindvoerder kwam bij Tanja langs en nam de doos met post mee om alles uit te zoeken. “Het was een enorme opluchting.”

Niets tekort

De bewindvoerder schreef alle schuldeisers aan om een regeling te treffen. Ook schakelde ze schuldhulpverlening van de gemeente in . “De bewindvoerder betaalt de vaste lasten, rekeningen die binnenkomen en de schuldeisers. Ik kreeg 60 euro per week om van te leven.”

Dat lukte prima, zegt Tanja. “Ik had overal recht op of vrijstelling van. Zo bleek dat ik recht had op een € 500,- Langdurigheidstoeslag omdat ik meer dan vijf jaar een uitkering had. En via de Participatiewebshop kreeg ik eens in het jaar een bijdrage. Daarvan kocht ik bijvoorbeeld goeie schoenen of een goeie tweedehandsfiets voor de kinderen. We zijn niets tekort gekomen.”

Tips

Tanja schoof ook aan bij de budgettrainingen van Stichting Knip. “Superhandig, dat kan ik iedereen aanraden. Je leert er van alles over het bijhouden van een huishoudboekje, maar ook over toeslagen en vergoedingen. Een belangrijke tip was dat de belastingdienst je inkomen vaak te hoog inschat. Daardoor betaal je soms te veel belasting.  Je kunt dat laten bijstellen via de website van de Belastingdienst. Dat heb ik gedaan en vervolgens kreeg ik geld terug.”

Tanja is altijd heel open geweest over haar situatie. “Het was niet mijn schuld dat ik in de problemen zat, het kan iedereen overkomen. Maar ik had er wel stress van. Overdag probeerde ik er niet aan te denken. Met twee kleine kinderen en mijn vrijwilligerswerk had ik afleiding genoeg. Maar ’s nachts lag ik vaak wakker.”

Toekomst

September 2019 was Tanja klaar met het afbetalen van de schulden.  “Ik heb veel geleerd. Ik heb zelf de stap gezet om uit mijn situatie te komen en daar ben ik trots op. Daardoor kon ik weer verder kijken. Als je schulden hebt, leef je van dag tot dag. Nu is er weer een toekomst.”

Ze heeft wel besloten om nog een paar maanden door te gaan met budgettering, wat betekent dat de bewindvoerder de vaste lasten en rekeningen blijft betalen. “Ik heb drie jaar lang niets zelf betaalt, ik vind het eng om dat weer te doen. We gaan het langzaam opbouwen, bijvoorbeeld doordat ik per twee weken leefgeld krijg, in plaats van per week. En ik wil graag van mijn uitkering af. Ik heb een baan, maar nog net niet genoeg uren. Hopelijk verandert dat binnenkort.” 

Tanja Stuiver

Verstand op nul en zoek hulp!

Schulden, het kan iedereen overkomen, zegt Tanja. “Je hoeft je echt niet te schamen. Ik was er heel open over en heb gemerkt dat mensen je echt niet gaan veroordelen. Dus praat erover en zoek hulp. Toen ik de bewindvoerder had ingeschakeld, viel er een last van mijn schouders. Je weet dat het goed komt en dat is een hele fijne gedachte".