Kerst in Klazienaveen

Het lijkt alweer heel lang geleden. Het zal zo eind mei zijn geweest. De dag van de marathon in Klazienaveen. Tegen tienen was het zo warm dat de eerste biertjes al werden getapt. Daar hadden de kinderen geen oog voor. Zij liepen zo hard ze konden, terwijl het zweet alle kanten opvloog. De burgemeester hielp de laatsten een beetje. Maar de 4 mijl liet ik ’s middags aan mij voorbij gaan. Het was mij te warm.

Nu, in de aanloop naar kerst, kunnen we het ons nauwelijks meer voorstellen. Op de finishplaats in het mooie winkelcentrum van Klazienaveen vlaagt een ijskoude wind. De kerst is in aantocht. De warmte komt van de feestverlichting en de fraaie etalages. Dat maakt het dan ook wel weer mooi.

Ook in de huizen proberen we het extra gezellig te maken. Het voelt een beetje alsof je zo de ellende in de wereld een beetje buiten kan sluiten. We hebben het in ieder geval samen goed. Dat is een logische gedachte. Want we hebben het goed in Nederland. Natuurlijk, de een heeft het wat ruimer dan de ander. En ook hier kan je getroffen worden door leed in de familie. Maar over de hele linie hebben we het goed in Nederland. De Nederlanders behoren ondanks het nodige gemopper tot de gelukkigste mensen van de wereld.

En dan maak het niet eens zoveel uit waar je in Nederland woont. In de wat stroeve ‘Zwarte Piet-discussie’ werd er ineens gesproken over een ‘kloof’ in Nederland. Daar geloof ik niet zo in. Natuurlijk, er zijn verschillen in Nederland. Zoals er ook verschillen zijn in Drenthe. Of in de gemeente Emmen. Maar het gaat niet om de verschillen, maar om de overeenkomsten. En ik geloof dat bijna alle mensen hopen op een wereld van liefde, vriendschap en gelijke kansen.

Ik wens u een goede en veilige jaarwisseling.